Bericht verwijderd.

Het leven begint bij 40....

Nog 2 nachtjes slapen, dan is het zover. Ik word 40. Niet echt bijzonder zou je zeggen, en dat is het ook niet. Toch is het een moment voor mij om even bij stil te staan. Om stil te staan bij mijn leven tot nu toe, en hoe het er in de toekomst uit zal gaan zien. Het leven begint bij 40 zegt men, bedoelen ze daar soms mee dat alles wat tot nu toe is gebeurd voor niets is geweest??

Nee, ik denk niet dat dat zo is. Ik denk dat alles wat me tot nu toe is overkomen bedoeld is als lesmateriaal voor mijn leven na de 40. Mijn leven was leuk, minder leuk, zwaar klote, gelukkig, ongelukkig en soms maar zo zo. Al die fases hebben me gemaakt tot wie ik ben. Dan zijn er de verschillende mensen die mijn pad gekruisd hebben. Sommige zijn blijvertjes, anderen niet. Maar van allemaal heb ik iets geleerd, of dat nou positief was of niet.

Waarschijnlijk word ik donderdag wakker en is er niets veranderd. Hooguit een rimpeltje erbij, nou ja, daar kan ik niet echt mee zitten. Ik zou wel graag dingen willen veranderen hoor. Zo wil ik bijvoorbeeld wat georganiseerder zijn, en geen dingen meer doen waar ik geen zin in heb. Wat meer tijd vrijmaken voor vrienden en andere belangrijke dingen waar ik de laatste tijd niet echt aan toe kom.

Trouw niet voor je 40 bent, ook zo'n leuke! Ik trouw sowieso niet, ik denk dat ik dat nu wel zeker weet. Ik geloof niet in eeuwige trouw, en dat is toch de gelofte die je aflegt bij een huwelijksvoltrekking. Ik geloof er niet in, en ik denk niet dat ik het zou kunnen. Dus beloof ik het niet, wat je belooft moet je doen. Ik heb twee keer in mijn leven ja gezegd op een "aanzoek", en die keren geloofde ik ook wel dat ik het zou kunnen waarmaken, alle andere aanzoeken heb ik vriendelijk maar beslist afgewimpeld. Trouw niet voor je 40 bent, en wat mij betreft dus ook niet daarna.

Het leuke van deze leeftijd is dat bepaalde dingen niet meer hoeven in je leven. Ik hoef niet meer te baren bijvoorbeeld en kan me daartoe ook niet meer laten verleiden, ik ben nu gewoon te oud. Heerlijk! Wat dat betreft heb ik mijn taak volbracht, en met succes vind ik. Het leuke is ook dat het me niet zoveel boeit wat anderen van me denken. Ik ga lekker mijn gang en men neemt me maar zoals ik ben.

Al met al heb ik er best zin in om 40 te zijn. Ik draag mijn leeftijd met trots, maar ben ook blij dat het kind in mij nog steeds aanwezig is.

Het leven begint bij 40?? Let the show begin zou ik zeggen!

Ik

ben ik. Ik ben zoals ik ben. Take me or leave me.

Ik heb

lol, verdriet, slaap, last van slapeloosheid. Alles op zijn tijd, het komt zoals het komt

Ik heb je

ik heb je niet, ik wil je, en ook weer niet.

Ik heb je lief

denk ik, of niet. Ik weet het niet...

Ik heb je lief gehad

dat wel. Grote woorden voor groot gevoel. Woorden zijn lettertjes. Kleine lettertjes voor veel kleine gevoelens. Veel kleintjes maken één grote.

En jij?

Wie ben je? Wat heb je? Wat wil je? Wat denk je? Wat weet je?

Verliefd zijn...

Een lastige "state of mind". Het maakt je kwetsbaar, onzeker en anders dan anders. Door die onzekerheid zeg en doe je vaak dingen die je eigenlijk niet wilt, maar ja, kennen we niet allemaal het duitse gezegde: Was sich liebt das neckt sich?

Verliefdheid kan natuurlijk erg leuk zijn, vooral als het wederzijds is. Het geeft je energie en levenslust. Met gemak voer je telefoongesprekken die halve nachten duren en toch sta je 's morgens weer fris en fruitig naast je bed al voordat de wekker afgaat. Je slaapt bijna niet, je krijgt geen hap door je keel maar je hebt je nog nooit zo goed gevoeld. Mensen zeggen je ook dat je loopt te stralen als een gloeilampenfabriek. In mijn geval een heel toepasselijke vergelijking trouwens.

Als de eerste roze wolkjes overgedreven zijn en de roze bril af en toe ff de kast in gaat wordt het toch wat anders. Dan slaan de twijfels wel eens toe. Vindt hij me eigenlijk wel leuk, zou het echt een blijvertje zijn, voelt hij hetzelfde voor mij als ik voor hem voel? Vind ik hem leuk genoeg om hem echt in mijn leven toe te laten? Wanneer je dan ook nog allebei de gave denkt te hebben te kunnen denken voor de ander wordt het helemaal een raar verhaal en gaan de misverstanden soms over en weer.

Dan vergeet je wel eens even alle leuke momenten. De megaklik die er vanaf het begin was. Het gevoel dat je hebt als je eens echt even samen bent, zonder andere mensen om je heen, gewoon aandacht voor elkaar zonder afleiding op wat voor gebied dan ook.

Als je dan ook nog eens allebei nogal koppig bent en moeilijk je ongelijk toe kunt geven kan dat wel eens een enorme stoorzender zijn. Wat je diep in je hart helemaal niet leuk vindt, en je wilt gewoon die eerste tijd weer beleven. Wat natuurlijk niet kan omdat het gewone leven nu eenmaal doorgaat en de tijd zeker niet teruggedraaid kan worden.

Maar ook na die eerste tijd kan het leuk blijven. Je moet er echter wel wat voor doen. Zeker als je allebei al een leven achter de rug hebt met de nodige perikelen. Vaak zijn je reacties getekend door dingen die je in het verleden meegemaakt hebt. Wat natuurlijk niet eerlijk is omdat geen mens hetzelfde is en je überhaupt mensen nooit met elkaar kunt vergelijken. Maar ja, die rugzak hè! Iedereen heeft er één, de één wat zwaarder bepakt dan de ander, maar zie hem maar eens kwijt te raken.

Het mooiste zou zijn als het altijd alleen maar leuk is. Geen zorgen, geen tegenslagen, geen ruzietjes of problemen. Althans, dat denk je dan, maar waarschijnlijk zou dat ook erg eentonig worden.

Misschien zijn alle leeuwen en beren op je levenspad gewoon nodig om je te vormen, zowel alleen als in een relatie. Van elk obstakel dat je overwint leer je weer iets, en: if it doesn't kill you it only makes you stronger. Dat is een waarheid als een koe, maar dat weet je altijd pas achteraf.

Ik heb de afgelopen jaren wel geleerd dat wanneer je iets waardevol vindt je er voor moet gaan, niets gaat vanzelf, niets blijft zomaar spannend of leuk, een goede fundering is belangrijk en eigenlijk onmisbaar. Ik neem geen genoegen met "tevredenheid", ik ga voor het grote gevoel. Of dat dan positief of negatief is merk ik vanzelf wel, maar tevreden zijn is niet mijn doel. Ik wil gelukkig zijn, en de enige die daarvoor kan zorgen ben ik zelf. Uiteraard met behulp van de mensen om me heen. Die mensen zijn overigens een aanvulling op mijn leven, en niet een invulling van, wat niet wegneemt dat ze wel erg belangrijk zijn en ik ze niet zou willen missen.

Al met al is het niet makkelijk om alles te laten verlopen zoals je zou willen, maar ernaar streven is al een hele grote stap op de goede weg.

Slapen

Ik ben een slechte slaper. Pas wanneer ik bijna omval ga ik naar bed, anders ga ik liggen malen en slaap ik de hele nacht niet meer. Als ik eenmaal slaap kan ik ook beter niet wakker gemaakt worden, wee degene die mij wekt! Wat ik ook niet prettig vind is als ik me niet lekker kan bewegen in bed zonder steeds iemand aan te raken. Ik lig graag alleen, en als er iemand naast me ligt moet diegene afstand houden.

Maar wat kan een mens toch vreemd in elkaar zitten. Zo lig ik tegenwoordig wel eens naast iemand die mij een paar keer in een nacht wakker maakt. En ik vind het heerlijk. We slapen op ongeveer tien vierkante centimeter. En ook dat vind ik heerlijk. Ik val in slaap in zijn armen en word zo ook weer wakker. Zelfs dat vind ik heerlijk.

Als ik dit van een ander zou lezen zou ik denken, getver, wat klef! Nu denk ik, hmm, lekker klef.

Er is natuurlijk wel een nadeel aan verbonden. De eerste twee nachten alleen kan ik maar weer moeilijk aan de ruimte in bed wennen. Ik word vanzelf wakker 's nachts en merk dat niemand me vasthoudt. Geen warm lijf tegen me aan, geen handen die slaperig mijn lichaam strelen, geen warme mond die me eindeloos kust, geen slaapdronken liefkozingen of lome vrijpartijen. Niets van dit alles. Ik lig gewoon alleen en trek het dekbed stevig om me heen om toch wat extra warmte te krijgen.

De derde nacht gaat het al weer beter, het alleen liggen went weer en lijkt zelfs prettig te zijn. Ik word niet wakker tussendoor, heb het niet koud en de enige vorm van kussen is mijn hoofdkussen. Tot hij er weer is, en dan begint alles weer van voren af aan.

Dit is de tweede nacht, ik zou al moeten slapen maar ben nog niet zo ver. Nog even lezen tot ik in slaap val en nu al weten dat het enige wat mij gaat wekken de wekker is.

Ik betrap mezelf er wel eens op dat ik uitkijk naar de nachten dat hij er is, hoewel ik ook goed kan leven met de nachten dat hij er niet is. Eigenlijk snap ik niet zoveel meer van wat er in mij omgaat. Maar ach, waarom zou ik het moeten snappen eigenlijk, ik kan er maar beter gewoon van genieten! Zoals ik nu ga genieten van mijn welverdiende nachtrust.

Welterusten, en sweet dreams...

Verslavingen

Hoe komt het toch dat sommige dingen je zo enorm aantrekken? Dat je ze het liefst zou negeren, maar het gewoon niet kan. Dat je weet dat het slecht voor je is, maar tegen beter weten in geef je er toch aan toe. Of niet helemaal, maar je staat niet voor jezelf in.

Algemeen bekend zijn natuurlijk de verslavingen aan bijvoorbeeld drugs, alcohol, eten, snoep, sex, gokken, sporten en wat er nog meer in dit rijtje past. Zoveel mensen, zoveel verslavingen of gewoontes. Iedere gek heeft zijn gebrek.

Je kan ook een zwak hebben voor "iemand". Je weet echt wel dat diegene niet de juiste persoon voor je is, maar je kan er niets aan doen. Je weet dat je hem beter uit de weg kan gaan omdat hij altijd een verkeerde uitwerking op je heeft, maar toch zoek je hem iedere keer weer op. Dan neem je je voor om hem te negeren, of op zijn minst koel en afstandelijk te doen, maar je plannen lopen weer in het honderd. En het gekke is, het is geen verliefdheid. Het is aantrekkingskracht, hebberigheid, nieuwsgierigheid, een kat en muis spelletje. Een spannend verhaal met open einde, zonder vaststaand einddoel, zonder verplichtingen, zonder verwachtingen. Gewoon iets dat in de lucht hangt, je weet het allebei maar je geeft er beiden niet aan toe.

Het is er wel, dat is zeker. Jij let op hem, hij houdt jou in de gaten. Oogcontact, blikken van verstandhouding, korte aanrakingen, heimelijke strelingen, ongemerkt voor de rest van de wereld, maar met een verpletterende uitwerking. Kleine dingen waaruit blijkt dat ie je leuk vindt. Kleine dingen waaruit jij laat blijken dat je hem leuk vindt. Leuk vinden? Nee, dat is het niet, begeren is het juiste woord. Begeren als die mooie auto die je altijd in de showroom bij de dealer ziet staan, maar waarvan je weet dat je er nooit in zult rijden. Omdat het niet de auto is die bij je hoort. Omdat je je die auto niet kunt veroorloven, omdat ie niet bij je levensstijl past. Bovendien is die auto al van een ander, dus blijf je er af.

Ach, uiteindelijk gebruik je natuurlijk je gezonde verstand en doet wat goed voor je is. Luister je naar je vriendinnen die al van het begin af aan zeggen dat het een foute man is. Ben je een soort van verliefd op iemand anders die veel leuker en liever is, en niet op die foute man.

Maar ja, dan zie je hem weer en zegt hij: Hee Jo, hoe is het, hoe is het, hoe is het?? Pakt je bij je hals, kriebelt door je haar, kust je zo plat op je bakkes en kijkt je een eeuwigheid in je ogen. Dan sta je daar weer met knikkende knieën........én met een ijzeren wil om er niet in mee te gaan. En het lukt! Je kan hem weerstaan en het kost je niet eens veel moeite.

Kijk, dat geeft je dan weer een goed gevoel. En je weet van jezelf: verslavingen komen in jouw woordenboek niet voor!

Goede voornemens...

Als ik iets onzin vind dan is het wel om op 1 januari goede voornemens te gaan verkondigen. Ik ben van mening dat je dingen die je wilt veranderen in je leven gewoon moet doen wanneer dat het beste uitkomt.

Neem nou bijvoorbeeld stoppen met roken. 't Is natuurlijk heel goed om je voor te nemen per 1 januari te stoppen, maar dan heb je nog een hele week met nieuwjaarsrecepties waar iedereen er gezellig op los staat te dampen. Nou, daar sta je dan, te tandhakken naar een rokertje. Nee, dat maakt het er niet eenvoudiger op. Stop dan een week later, als je gewoon weer aan 't werk bent. Maak 't jezelf makkelijk.

Ik doe zelf eigenlijk niet aan goede voornemens, ik probeer altijd volgens mijn eigen normen en waarden te leven, en dat is niet afhankelijk van een tijdstip of datum. Maar.... als ik nou heel eerlijk ben moet ik zeggen dat ik me toch wel iets voorgenomen heb voor het nieuwe jaar. Ik ga iets zuiniger zijn. En dan bedoel ik niet mijn befaamde manier van besparen, maar gewoon echt wat voorzichtiger zijn met uitgeven. Oke, als ik dan toch bezig ben, ik ga wat meer bewegen. Nu we niet korfballen in de winter merk ik toch wel dat mijn conditie wat minder is. En, schiet me ook nog te binnen, ik ga mijn vrije tijd wat zorgvuldiger indelen. Mijn motto is altijd: ik heb weinig vrije tijd, de momenten die ik heb zijn kostbaar. Ik wil die tijd ook echt alleen maar doorbrengen met mensen die ik de moeite waard vind. Dat zijn de mensen in mijn direkte omgeving, maar kunnen ook heel goed nieuwe mensen zijn. Als ze maar niet mijn tijd absorberen en er niets inhoudelijks voor teruggeven. Daar heb ik dus geen zin meer in. Klinkt arrogant, is niet zo bedoeld en mensen die mij kennen weten dat ook maar al te goed. Verder wil ik graag dingen doen die me blij maken met mensen die me blij maken. Nou, dat is al prima gelukt in de anderhalve dag dat het nieuwe jaar oud is. Als het waar is wat men zegt in Italië -dat wat je 1 januari doet, je het hele jaar doet- krijg ik een geweldig jaar.

Dit lijken goede voornemens voor het nieuwe jaar, maar eerlijk gezegd zijn dit gewoon de dingen die ik me iedere dag voorneem. Dat het er niet altijd van komt is een ander verhaal, er zijn nu eenmaal verplichtingen waar je niet onderuit komt. Die worden natuurlijk ook nagekomen, ben te beleefd om dat niet te doen. Ach, en daardoor waardeer je de leuke dingen des te meer.

Belangrijk is om uit het leven te halen wat er in zit. Je leeft maar één keer, iedere dag die voorbij is komt nooit meer terug. Als ik op mijn sterfbed terugkijk op mijn leven wil ik kunnen denken, 't was soms zwaar, 't was mooi, 't was leuk, 't was liefdevol, 't was soms verdrietig, allemaal dingen die horen bij 't leven. Maar bovenal wil ik kunnen denken, 't was mijn leven, en ik heb het volop geleefd. Dat is mijn goede voornemen, en reken maar dat ik het waar ga maken!