Relaties

Toen ik een tijdje geleden weer de status van vrijgezel kreeg nam ik me plechtig voor nóóit meer een relatie aan te gaan. Dit voornemen was niet zo moeilijk dacht ik, tenslotte is mijn leventje prettig zoals het is. In principe heb ik geen relatie nodig om me goed te voelen. Maar is dat nu eigenlijk wel waar?? Bestaat het leven niet uit één grote wirwar van relaties, op wat voor manier dan ook? Uiteindelijk heb je met iedereen waar je mee te maken hebt een "relatie". Een aantal van die relatievormen zijn heel belangrijk in mijn leven.

Zo heb ik met mijn kinderen een moeder-zoon relatie. Maar dat niet alleen, gelukkig hebben we ook een vertrouwensrelatie, en een door-dik-en-dun-er-voor-elkaar-zijn-relatie. En een lach-je-rot-relatie. Bovendien ben ik er om zo goed en zo kwaad als het kan hun probleempjes te helpen oplossen en voorkomen.

Met mijn moeder heb ik weer een heel ander soort relatie, een dochter-moeder relatie. Mijn moeder is mijn moeder, in alle opzichten. Ik weet dat ik altijd op haar kan rekenen en probeer een goede dochter te zijn. Dat lukt niet altijd, maar ik doe mijn best.

Dan heb ik een handjevol vriendinnen, ik ben een bevoorrecht mens. Met toch zeker 3 van hen deel ik echt lief en leed. Die kan ik 's nachts zonder schroom wakker bellen, en uiteraard zij mij ook. Het is zo goed voor je om mensen om je heen te hebben die je kan vertrouwen en die jou ook vertrouwen schenken.

Verder zijn er de vrienden, die nemen niet dezelfde plaats in als de vriendinnen, maar het zijn wel de mannen waarbij ik gewoon mezelf kan zijn zonder dat ik bang hoef te zijn voor onduidelijke bedoelingen. Waar ik met mijn vragen over mannendingen terecht kan en waarvan ik dan weet dat ze eerlijk antwoord zullen geven.

Op het moment dat een vriend meer wordt dan een vriend krijg je een verwarrende relatie. Wat natuurlijk geen relatie is, want dat wilde ik niet meer. Maar ja, wat is het dan? Aan de andere kant, móet het eigenlijk wel een naam hebben? Kan het niet gewoon zijn zoals het is: leuk, gezellig, prettig, fijn, heftig, lekker en noem zo nog maar een paar termen. Een goede vriendin van me zei ooit: we noemen het geen relatie, want als het niks is kan het ook niet uitgaan. Ook een manier natuurlijk. Echter, als ik me aan iemand geef doe ik dat met volle overgave, ik ben een one-man-woman en geef en verwacht exclusiviteit. Delen doe ik graag en veel, maar niet het onderwerp van mijn verliefdheid. Ik ben van hem en hij is van mij, en niet anders.
Maar een relatie??? Nehhhh, nooit meer zei ik toch!! ;-)