Het leven begint bij 40....

Nog 2 nachtjes slapen, dan is het zover. Ik word 40. Niet echt bijzonder zou je zeggen, en dat is het ook niet. Toch is het een moment voor mij om even bij stil te staan. Om stil te staan bij mijn leven tot nu toe, en hoe het er in de toekomst uit zal gaan zien. Het leven begint bij 40 zegt men, bedoelen ze daar soms mee dat alles wat tot nu toe is gebeurd voor niets is geweest??

Nee, ik denk niet dat dat zo is. Ik denk dat alles wat me tot nu toe is overkomen bedoeld is als lesmateriaal voor mijn leven na de 40. Mijn leven was leuk, minder leuk, zwaar klote, gelukkig, ongelukkig en soms maar zo zo. Al die fases hebben me gemaakt tot wie ik ben. Dan zijn er de verschillende mensen die mijn pad gekruisd hebben. Sommige zijn blijvertjes, anderen niet. Maar van allemaal heb ik iets geleerd, of dat nou positief was of niet.

Waarschijnlijk word ik donderdag wakker en is er niets veranderd. Hooguit een rimpeltje erbij, nou ja, daar kan ik niet echt mee zitten. Ik zou wel graag dingen willen veranderen hoor. Zo wil ik bijvoorbeeld wat georganiseerder zijn, en geen dingen meer doen waar ik geen zin in heb. Wat meer tijd vrijmaken voor vrienden en andere belangrijke dingen waar ik de laatste tijd niet echt aan toe kom.

Trouw niet voor je 40 bent, ook zo'n leuke! Ik trouw sowieso niet, ik denk dat ik dat nu wel zeker weet. Ik geloof niet in eeuwige trouw, en dat is toch de gelofte die je aflegt bij een huwelijksvoltrekking. Ik geloof er niet in, en ik denk niet dat ik het zou kunnen. Dus beloof ik het niet, wat je belooft moet je doen. Ik heb twee keer in mijn leven ja gezegd op een "aanzoek", en die keren geloofde ik ook wel dat ik het zou kunnen waarmaken, alle andere aanzoeken heb ik vriendelijk maar beslist afgewimpeld. Trouw niet voor je 40 bent, en wat mij betreft dus ook niet daarna.

Het leuke van deze leeftijd is dat bepaalde dingen niet meer hoeven in je leven. Ik hoef niet meer te baren bijvoorbeeld en kan me daartoe ook niet meer laten verleiden, ik ben nu gewoon te oud. Heerlijk! Wat dat betreft heb ik mijn taak volbracht, en met succes vind ik. Het leuke is ook dat het me niet zoveel boeit wat anderen van me denken. Ik ga lekker mijn gang en men neemt me maar zoals ik ben.

Al met al heb ik er best zin in om 40 te zijn. Ik draag mijn leeftijd met trots, maar ben ook blij dat het kind in mij nog steeds aanwezig is.

Het leven begint bij 40?? Let the show begin zou ik zeggen!